اى آنان كه بگرويده‌ايد حرام مكنيد پاكها ( 1 ) را آنچه حلال كرد مر خداى شما را و از حد مگذريد كه خداى دوست ندارد از حدّ گذرندگانان را . و بخوريد آنچه روزى كرد شما را خداى ، شايستهء پاك ( 2 ) و بترسيد از خداى آن كه شما به دو بگرويده‌اند [ 22 - پ ] . قوله : * ( قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ ) * - الاية ، عبد اللَّه عبّاس گفت سبب نزول آيت آن بود كه : جماعتى ( 3 ) جهودان بنزديك پيغامبر ( 4 ) آمدند ، و گفتند : يا محمّد ! به تورات ايمان دارى و مقر هستى كه كتاب خدا ( 5 ) ست و حقّ است ؟ گفت : آرى . گفتند : تو را با ما اتّفاق است ، ما با تو اتّفاق نمىكنيم در آن كه قرآن حق است و از نزديك خداى است ما را بر اين رها كن كه تو اقرار دادى كه حق است ، خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت : يا محمّد ! بگو آن جهودان و ترسايان را كه شما بر هيچ چيز نه اى تا اقامت تورية و انجيل نكنيد . و در اقامت آن دو قول گفتند : يكى آن كه ايمان آريد به آنچه ( 6 ) در اوست از نبوّت محمّد و بشارت به دو و وجوب ايمان به او و به كتاب او ، و قولى ديگر ابو على گفت : مراد در امر به اقامت تورية و انجيل امر است به آنچه از آن منسوخ نيست يعنى حكم آن با حكم شرع رسول ما راست است كه آنچه منسوخ است اقامهء آن نبايد كردن و بر ( 7 ) آن كار كردن ، و نيز : * ( وَما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ ) * ، و آنچه انزله كرده‌اند بر شما از خدايتان . در او دو قول گفتند : يكى آن كه مراد قرآن است كه خداى تعالى بر همهء مكلَّفان انزله كرد و تخصيص ايشان در اين آيت بذكر براى اقامت حجّت است بر ايشان چه خطاب در آيت با ايشان است قولى

--> ( 1 ) . مج ، مت ، وز ، لت : خوشىها ، آج ، لب : پاكيزهاى خورشهاى . ( 2 ) . آج ، لب : حال آن كه حلال پاك بود . ( 3 ) . مج ، مت ، وز ، لت : جماعت . ( 4 ) . آج ، لب ، مر عليه السلام . ( 5 ) . مج ، مت ، وز : خداى . ( 6 ) . آج ، لب : بدانچه ، بم : با آنچه . ( 7 ) . مج ، مت ، وز : در .